Delikatny i uroczy tamaryszek, to jeden z bardziej dekoracyjnych krzewów, chętnie sadzony w przydomowych ogrodach lub parkach.
Tamaryszek drobnokwiatowy (Tamarix parviflora) z rodziny tamaryszkowatych (Tamaricaceae), obejmującej ponad 50 gatunków. Występuje w formie krzewu lub drzewka. Ma rozłożysty pokrój z opadającymi, giętkimi gałęziami, rozrastającymi się z krótkiego pnia. Krzewy mogą osiągnąć wielkość nawet do 5 m. Początek kwitnienia przypada na przełom kwietnia i maja. Kwiaty w kolorach różu, drobne i gęsto obsypujące każdą gałąź nadają roślinie niebywałej lekkości i wyjątkowego uroku. Ciemna kora krzewu podkreśla kolor kwiatów i drobniutkich, łuskowatych liści. Krzew wygląda również dekoracyjne po okresie kwitnienia gdy listki zmieniają barwę na złotożółtą.
Naturalne pochodzenie tamaryszka to tereny południowo-wschodniej Europy, okolice basenu morza śródziemnego, północnej Afryki a także Indii i Chin. Spotkać go można na obszarach przybrzeżnych lub w pobliżu naturalnych źródeł wody np. rzek , jezior.
W uprawie nie ma żadnych szczególnych wymagań a co do rodzaju gleby, ważne jest tylko to aby była ona lekka, przepuszczalna gdyż potrafi zakorzenić się naprawdę głęboko w poszukiwaniu wody. Właśnie gleby piaszczyste są dla niego idealne.
Z uwagi na to że system korzeniowy potrafi bardzo głęboko sięgać należy wybierać przy sadzeniu miejsce docelowe i dobrze nasłonecznione. Pomimo delikatnego wyglądu to bardzo wytrzymały krzew, odporny zarówno na warunki atmosferyczne jak i na szkodniki czy zanieczyszczenia powietrza. Nie straszne są mu porywiste wiatry ani słona morska bryza.
Ciekawostką jest że krzewy te, rosnące na glebach o dużym zasoleniu, wydalają sól poprzez gruczoły znajdujące się w łuskowatych liściach.
Jak już wiadomo tamaryszek pochodzi ze stron o ciepłym klimacie jednak mimo to większość gatunków jest wysoce odporna na mróz, wyjątek tu stanowi np. tamaryszek francuski (Tamarix gallica L.), który może przemarzać.
Długość życia krzewów tamaryszka to ponad 50 lat. Przypomnę więc, aby sadząc go, starannie wybrać jego lokalizację docelową !
Po przekwitnięciu dobrze jest krzew przycinać, dowolnie formując. Pięknie prezentuje się prowadzony w formie drzewka.
Zastosowanie w medycynie tradycyjnej
Rośliny z rodzaju Tamarix znalazły zastosowanie w medycynie ludowej. Odwary i napary z kwiatów rośliny stosuje się w przypadku biegunki, stanów zapalnych żołądka. Ponadto w przypadku biegunki można pić napar z kory i liści rośliny. Zaleca się je również w przypadku krwawienia z macicy i chorób śledziony. Gałęzie tamaryszku warzy się jako herbatę i pije w przypadku reumatyzmu, napary z gałęzi są też stosowane zewnętrznie jako okłady i kąpiele dla tej choroby. Zewnętrznie, w postaci kąpieli, stosuje się również wywar z kory. Stosowany także w przypadku leczenia zapalenia stawów. Kompresy z wywaru z kory stosuje się do otwartych ran. Odwar z liści rośliny nakłada się zewnętrznie na guzy, ropnie i wrzody. Stosowany jako płukanka wywar ten jest w stanie złagodzić ból zęba.
Literatura (wiadomości o zastosowaniu w medycynie): Rusanov F. N. „Tamaryks środkowoazjatycki”, Wydawnictwo Ogrodu Botanicznego Akademii Nauk Ukraińskiej SRR, Taszkent, 1949.