Szczeć pospolita (Dipsacus silvestris). Roślina bardzo często spotykana w stanie dzikim, traktowana jako chwast jednak sadzona również w ogrodach ze względu na dekoracyjny wygląd. Jest rośliną miododajną a nasiona są pokarmem dla ptaków. Kwitnie od lipca do sierpnia. Surowcem zielarskim są korzenie i liście szczeci. Korzenie wykopuje się wiosną lub jesienią, liście zbiera przed i w czasie kwitnienia.
Roślina zawiera kwas chlorogenowy, chinowy i kawowy, irydoidy: cefelarozyd (=scabiozyd), dipsakotynę i dipsakan (glikozyd), trójterpeny (kwas ursolowy), saponiny i alkaloidy. Kwasy fenolowe wykazują działanie bakteriostatyczne, ochronne na miąższ wątroby (hepatoprotekcyjne), przeciwzapalne i immunostymulujące. Irydoidy mają działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwreumatyczne i antybiotyczne. Kwas ursolowy wykazuje aktywność przeciwbakteryjną i przeciwzapalną.
Stosowanie zarówno wewnętrzne jak i zewnętrzne w leczeniu:
– stanów zapalnych skóry i ran (egzema, wysypka skórna, trądzik, piegi, brodawki …)
– kontuzji (obrzęki)
– chorób reumatycznych, dny moczanowej
– osteoporozy, osteopenii
– przewlekłej boreliozy
– infekcji pęcherza
– przerostu candidy
– działa ochronnie, odtruwająco na wątrobę i nerki
– działa przeciwgorączkowo, przeczyszczająco i moczopędnie
Intrakt: 100 g korzenia lub liści świeżych i zmielonych zalać 300 ml gorącego alkoholu 40% (wódka), odstawić na 2 tygodnie. Przecedzić. Zażywać 3 razy dziennie po 10 ml.
Również do przemywania zmian skórnych.
Nalewka szczciowa: 100 g suchego korzenia lub liści rozdrobnionych zalać 300 g alkoholu 40%, macerować 2 tygodnie Przefiltrować. Zażywać 3 razy dziennie po 10 ml. Stosować do przemywania zmian skórnych.
Nalewka pomocna w leczeniu boreliozy.
Odwar szczeciowy: 1 łyżkę korzeni lub liści rozdrobnionych zalać 1 szklanką wody, gotować 5 minut, przecedzić. Pić 2 razy dziennie po 1 szklance. Przemywać odwarem również całe ciało (po kąpieli przemyć całą skórę odwarem, pozostawić do wyschnięcia).
Nie zaobserwowano żadnych skutków ubocznych podczas stosowania preparatów z tej rośliny.
Źródło info: – dr H.Różański, – publikacje angielskojęzyczne